ปริญญาตรี
ภาค 1 ปีการศึกษา 2552  

คู่มือการจัดการเรียนการสอน 

 รหัสและชื่อวิชา                     การแปรเปลี่ยนความขัดแย้งโดยสันติวิธี
                                       (Conflict transformation by peaceful means)
 

จํานวนหน่วยกิต                 3 (3-0-6)  

จํานวนนักศึกษา                 25 คน  

ระยะเวลาเรียน                   ภาค 1 ปีการศึกษา 2552 

                                  วันที่ 8 มิถุนายน – 31 กรกฎาคม 2552  

1. ดร. เอกพันธุ์ ปิณฑวณิช ( ), 0891886665
2. อ. งามศุกร์ รัตนเสถียร ( ), 0894875957

1. อธิบายแนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับสันติภาพ ความรุนแรงและ ความขัดแย้งได้
2. เข้าใจหลักการวิเคราะห์ความขัดแย้ง และฝึกวิเคราะห์จากกรณีศึกษาต่างๆได้
3. อธิบายแนวทางการคลี่คลายความขัดแย้ง และแปลงเปลี่ยนความขัดแย้งโดยสันติวิธี
4. อธิบายหลักการสันติวิธี และเครื่องมือการจัดการความขัดแย้งด้วยสันติวิธีได้
5. อธิบายหลักและวิธีการสานเสวนาที่เน้นการฟังอย่างลึกซึ้ง  

1. ตระหนักถึงความสําคัญของความเข้าใจสภาวะที่เป็นสันติสุขร่วมกัน
2. ตระหนักถึงคุณประโยชน์ของการแปรเปลี่ยนความขัดแย้งโดยสันติวิธี
3. ตระหนักในคุณค่าของตนเอง การให้เกียรติและเห็นคุณค่าของผู้อื่น
4. ตระหนักถึงความสําคัญของการปรับตัวเข้ากับผู้อื่นบนพื้นฐานของความเข้าใจใน ความแตกต่างระหว่างบุคคล

1. นําหลักและวิธีการจัดการความขัดแย้งด้วยสันติวิธี เช่น การสานเสวนาที่เน้นการฟังอย่างลึกซึ้ง ไปประยุกต์ใช้
2. แสดงออกถึงการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์(Experience) สามารถคิดทบทวน (Reflection) สรุปหลักการ (Generalization) และ นําไปประยุกต์ใช้ (Application) ได้
3. มีทักษะเบื้องต้นในการแปรเปลี่ยนความขัดแย้งด้วยสันติวิธี  

1. การบรรยายแนวคิดทฤษฎีและประสบการณ์จากผู้สอนและผู้เชี่ยวชาญพิเศษในแต่ละเรื่อง
2. กิจกรรมผ่านประสบการณ์ที่ผู้สอนกําหนดสถานการณ์การเรียนรู้ เพื่อให้ผู้เรียนได้มีความรู้สึกและประสบการณ์ กับสถานการณ์ต่าง ๆ เพื่อเรียนรู้เรื่องความขัดแย้งและสันติวิธี ผ่านวงจรการเรียนรู้ 4 ขั้นตอน คือ การผ่านประสบการณ์(Experience) การทบทวน (Reflection) การสรุปหลักการทั่วไป (Generalization or Lesson Learned ) และการประยุกต์ใช้ (Application)
3. การอภิปรายแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และการนําเสนอรายงาน โดยนักศึกษาจะได้ร่วมกัน แลกเปลี่ยน ประสบการณ์ และความรู้ที่ได้จากการค้นคว้าร่วมกับผู้สอนในชั้นเรียน ทั้งแบบกลุ่มย่อยและกลุ่มใหญ่
4. จัดกิจกรรมการเรียนการสอนเพื่อสร้างทักษะเบื้องต้นในการจัดการความขัดแย้งด้วยสันติวิธี  

1. การร่วมกิจกรรมการเรียนการสอน ในชั่วโมงเรียนนอกเหนือจากการบรรยาย ผู้สอนจะกําหนดสถานการณ์ ให้ผู้เรียนทุกคนมีส่วนร่วมในกิจกรรมการเรียนรู้จากประสบการณ์ ผ่านวงจร 4 ขั้นตอน คือ การผ่านประสบการณ์ (Experience) การทบทวน (Reflection) การสรุปหลักการทั่วไป (Generalization or Lesson Learned) และ การประยุกต์ใช้ (Application)
2. การวัดผลการสอบปลายภาค  
3. การรายงานและโครงงานกลุ่ม มอบหมายให้ผู้เรียนทําโครงงานกลุ่มตามหัวข้อที่ได้รับมอบหมาย และนําเสนอรายงาน รวมทั้งอภิปรายแลกเปลี่ยนความคิดเห็น    

เกณฑ์การวัดและประเมินผล การประเมินผลประเมินจากงานที่มอบหมายให้ทํา

- วัดผลจากการสอบปลายภาค                                                 50%

- รายงานกลุ่ม/การนำเสนอ                                                     40%

- ความสนใจและการมีส่วนร่วมในกิจกรรมการเรียนการสอน                 10%

                                                                             รวม    100%

                85            เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป                        เท่ากับ A

                75 – 84     เปอร์เซ็นต์                               เท่ากับ B+

                70 - 74      เปอร์เซ็นต์                              เท่ากับ B

                65 – 69     เปอร์เซ็นต์                               เท่ากับ C+

                60 – 64     เปอร์เซ็นต์                               เท่ากับ C

                55 - 59     เปอร์เซ็นต์                               เท่ากับ D+

                50 - 54     เปอร์เซ็นต์                               เท่ากับ D

                ต่ำกว่า 50    เปอร์เซ็นต์                              เท่ากับ F  

- นักศึกษาต้องมีเวลาเรียนไม่น้อยกว่า 80%

- ระดับคะแนนที่ได้ต้องไม่ต่ำกว่า D จึงถือว่าสอบผ่าน

 เอกสารตําราประกอบการค้นคว้า

ปาริชาด สุวรรณบุบผา. (2548). สานเสวนา (Dialogue). (1). กรุงเทพฯ: เจริญดีมั่นคงการพิมพ.

ไพศาล วิสาโล. (2550). สร้างสันติด้วยมือเรา นครปฐม : ศูนยศึกษาและพัฒนาสันติวิธี

วิศิษฐ วังวิญู. (2548). สุนทรียสนทนา. กรุงเทพฯ : ห้างหุ้นส่วนจํากัด สามลดา.

ชัยวัฒน สถาอานันท (2539): “ทฤษฎีสันติภาพ: พิจารณาจากบทเรียนของทฤษฎีสงคราม”, สันติฤษฎี/วิถีวัฒนธรรม, กรุงเทพฯ, มูลนิธิโกมลคีมทอง.

กัลตุง, โยฮัน เขียน; เดชา ตั้งสีฟ้า แปล (2550): การแปลงเปลี่ยนขับเคลื่อนความขัดแย้งด้วยสันติวิธี, กรุงเทพฯ, คบไฟ

วันชัย วัฒนศัพท (2547): ความขัดแยง: หลักการและเครื่องมือในการแกไขปญหา, นนทบุรี, สถาบันพระปกเกลา.

Mojzes, Paul. (1989). ‘The What and the How of Dialogue’ in Inter- religious Dialogue, ed. By Bryant, M.Darrol, New York: Paragon Houseใ 

Suwanbubbha, Parichart. (2001). “Religious Dialogue: Unity Amid Diversity”. Journal of Sahasat. vol.1 no.1 (April).